Je bestelt een jurk of een spijkerbroek op Asos, het pakket arriveert binnen twee dagen, en het label geeft soms een land van herkomst aan, soms niets leesbaars. Weten waar een online gekocht kledingstuk werkelijk vandaan komt, vereist tegenwoordig meer dan een blik op een binnennaad. Asos, de Britse reus in online mode, biedt duizenden artikelen van derde merken en zijn eigen lijn aan, met toeleveringsketens verspreid over verschillende continenten.
Blockchain-tracering: de herkomst controleren voorbij de Asos-labels
Het label dat in een kledingstuk is genaaid, geeft zelden het volledige traject van de stof aan. Het vermeldt het land van de uiteindelijke assemblage, niet het land waar de vezel is gesponnen of waar de textiel is geverfd. Voor een merk als Asos, dat zowel zijn eigen collecties als die van partnermerken distribueert, is deze ondoorzichtigheid nog groter.
Aanrader : Ontdek hoe je de rechten van dieren dagelijks kunt beschermen en verdedigen
Blockchain-gebaseerde traceringstools beginnen een alternatief te bieden. Het principe is eenvoudig: elke stap van de productie (spinnen, weven, vervaardigen, verzenden) wordt geregistreerd in een onveranderlijk digitaal register. Een consument kan dan een QR-code op het artikel scannen en de keten terugvolgen.
Om beter te begrijpen waar de kleding van Asos wordt gemaakt, gaat dit soort technologie verder dan de officiële verklaringen van merken. Het stelt in staat om te confronteren wat wordt aangekondigd met wat daadwerkelijk is gedocumenteerd op elke schakel.
Ook interessant : Ontdek de geheimen van een elegante bruiloft geïnspireerd door Sophie Jovillard
Blockchain garandeert geen ethiek, maar maakt liegen duurder. Als een leverancier een fabriek in Portugal opgeeft terwijl de stof uit een ander land komt, verschijnt de inconsistentie in de gegevensketen. Enkele platforms die gespecialiseerd zijn in mode testen dit model al, hoewel Asos nog geen blockchain-systeem heeft geïntegreerd dat toegankelijk is voor het grote publiek op zijn productpagina’s.
Asos-uitbestedingsfabrieken: wat recente rapporten onthullen
De meerderheid van de kleding die onder het eigen merk Asos wordt verkocht, wordt in Azië geassembleerd. Bangladesh, India, Turkije en China behoren tot de landen die regelmatig worden genoemd in rapporten van onafhankelijke organisaties.
In maart 2026 publiceerde Clean Clothes Campaign zijn rapport “Supply Chain Realities 2026”. De getuigenissen van Bangladeshi arbeiders die voor Asos werken beschrijven een significante daling van de reële lonen gecorrigeerd voor inflatie sinds 2024, ondanks nominale loonsverhogingen. Met andere woorden, de loonstroken tonen een hoger bedrag, maar de koopkracht daalt.
In november 2025 documenteerde Amnesty International aan de andere kant schendingen van vakbondrechten in de fabrieken die Asos, Adidas, H&M, Gap en Inditex in Zuid-Azië bevoorraden. Het rapport wijst op een muilkorving van werknemerscollectieven en beperkingen op de vakbondsvrijheid, twaalf jaar na de ramp van Rana Plaza.
Wat consumenten kunnen controleren
Asos publiceert een gedeeltelijke lijst van zijn leveranciers, maar zonder details over lagere onderaannemers. Dit is wat een oplettende koper kan doen:
- Het label van het ontvangen product raadplegen om het land van de uiteindelijke assemblage te identificeren, en vervolgens dat land opzoeken in de rapporten van Clean Clothes Campaign of Amnesty International om de gedocumenteerde lokale omstandigheden te kennen.
- Controleren of het derde merk dat op Asos wordt verkocht zijn eigen transparantiebeleid heeft (sommigen publiceren hun fabrieken, anderen niet).
- De onderzoeken van de regulerende autoriteiten volgen, met name dat van de Britse Competition and Markets Authority die in april 2026 is geopend over de ecologische claims van Asos.
Derde merken op Asos hebben niet allemaal hetzelfde niveau van transparantie. Een artikel van Asos Design en een artikel van een partnermerk kunnen afkomstig zijn uit fabrieken met zeer verschillende praktijken, zonder dat de site dit duidelijk aangeeft.
Greenwashing en onderzoek van de CMA: de eco-verantwoordelijke beloften van Asos onder druk
Asos heeft ambitieuze milieudoelstellingen. Het merk heeft gecommuniceerd over een doel voor duurzame materialen voor zijn eigen collecties. Maar de grens tussen echte betrokkenheid en marketing blijft vaag in de fast fashion.
De Britse CMA heeft in april 2026 een formeel onderzoek geopend naar de greenwashing van Asos. De concurrentieautoriteit richt zich op de “duurzame” claims die niet zijn onderbouwd op de herkomstlabels. Dit onderzoek maakt deel uit van een bredere beweging: het Verenigd Koninkrijk had al vragen gesteld over de milieucampagnes van verschillende online modeketens.
Het probleem beperkt zich niet tot de labels. Wanneer een site een “eco-verantwoordelijk” filter toevoegt aan zijn categorieën, veronderstelt de consument dat de weergegeven producten voldoen aan verifieerbare criteria. De criteria variëren echter van merk tot merk, en Asos heeft zijn criteria niet altijd gedetailleerd openbaar gemaakt.
Fast fashion en productgegevens: wat ontbreekt op de Asos-productpagina’s
Heb je ooit opgemerkt dat een Asos-productpagina de textiele samenstelling (katoen, polyester, elastaan) gedetailleerd weergeeft, maar bijna nooit de plaats van fabricage vóór de aankoop vermeldt? Deze informatie verschijnt vaak pas op het fysieke label, zodra het pakket is geopend.
Voor een verantwoordelijke aankoop zouden de nuttige gegevens zijn:
- Het land van vervaardiging en, idealiter, de naam van de fabriek.
- Het percentage gerecycleerde of gecertificeerde materialen, met de referentie van het certificaat.
- De sociale auditscore van de leverancier, op een erkend referentiekader.
Geen van deze informatie is systematisch beschikbaar op de Asos-productpagina’s. Andere, kleinere merken beginnen deze informatie wel te integreren. De Europese en Britse regelgeving zou deze beweging kunnen versnellen.
Bewust kopen op Asos: de reflexen die je moet aannemen
Verwachten dat Asos of een andere fast fashion-keten transparant wordt uit goede wil zou optimistisch zijn. De recente vooruitgangen komen vooral van de toezichthouders en maatschappelijke organisaties.
De meest effectieve reflex blijft het combineren van bronnen. Een kledingstuk dat op Asos wordt verkocht, kan zijn gemaakt in een geauditeerde fabriek of in een niet-gemelde onderaanneming. Onafhankelijke rapporten zijn tegenwoordig betrouwbaarder dan de “engagement”-pagina’s van de merken.
Blockchain-tracering, als het algemeen wordt, zal de situatie veranderen. Het zal de misbruik niet elimineren, maar het zal de toeleveringsketens leesbaar maken voor iedereen die wil controleren. Tot die tijd blijft elke aankoop op Asos of elders in de online mode een gok op de goede trouw van de verkoper, tenzij de koper zelf het verificatiewerk doet.